اي ايران

سرور توفیقی به دیار باقی شتافت

poorezagros — Sun, 23 Sep 2007 13:45:03 GMT

پاينده ايران

به آگاهي تمام ياران ميهن دوست و پان ايرانيست ميرساند سرور محمد تقي توفيقي ، مبارز و يارديرين پان ايرانيست دلاور

مردي از سرزمين آريوبرزن ، كهگيلويه و بويراحمد دار فاني را ودا گفت.

اين يار ديرين و مبارز از جان گذشته امروز يكشنبه 1 مهرماه 1386 در شهر گچساران به سراي باقي شتافت و همه ياران

و ملت عزيز و ميهن ارجمند را بدرود گفت.

روحش شاد

پاينده ايران

ای ایران

poorezagros — Thu, 17 May 2007 00:47:18 GMT

پاینده ایران

ایران بزرگ آرمان بزرگ می خواهد

ناسیونالیسم آگاه ( آموزه ها ، مفاهیم ، تعاریف ).

poorezagros — Thu, 17 May 2007 00:36:18 GMT

ناسيوناليسم آگاه ايرانی

﴿ آموزه ها ، تعاريف ، مفاهيم ﴾ - بخش نخست

در اين نوشتار ناسيوناليسم و ملت گرايی ايرانی و نه ملی گرايی ! مورد بحث ماست.ناسيوناليسمی كه احكام

برخاسته از نظام قانونمندی هستی بزرگ در بستری تاريخی و اجتماعی پديد آورده اند.نه خاك پرستی است

كه ميهن دوستی است و نه نژادپرستی است كه آموزه های ضد استبدادی و ضد استعماری و وحدت طلب

آن جهان شمول است.وحدت خواست و انسانی و در پی استقلال از وابستگی های تيره روز ساز.

ناسيوناليسمی كه تبلورضروريات جامعه و تاريخ است.سوسياليسم را تا بدان جای ميپذيرد كه به مفهوم و -

معنی ﴿ جمع گرايی ﴾ و ﴿جامعه گرايی ﴾ باشد و نه سوسياليسم علمی. ناسيوناليسمی كه هر انديشه غير

وابسته و مستقل را محترم می شمارد.ملت را با تمام موجوديت و هستيش می شناسد و می شناساند.

ناسيوناليسمی كه محدود و محصور به مرز و تقسيمات جغرافيايی و سياسی نيست بلكه بر اساس نفوذ

فرهنگی جامعه بزرگ ايرانی ما و سراسر قلمرو نفوذ فرهنگ ايرانی و جهان فرهنگ پارسی شناخته می -

شود.ناسيوناليسمی كه در پناه آموزه هايش قائل به جدايی بين زيست و زندگی است!

سوسياليسم و جامعه گرايی را در بستر واحد ملت می شناسد و ناسيوناليسمی اجتماعی است در جلوه

سوسياليسم.معتقد به اصلاح نسل هاست به گونه مقوله ای فرهنگی و نه اصلاح نژادها.

ناسيوناليسمی كه منطق آن بر دو اصل مهم ﴿ همبستگی ﴾ و ﴿ شناخت علمی ﴾ استوار است.

ناسيوناليسمی آگاه كه تبلور راستين و ناب آن نهضت پان ايرانيسم و تشكل سياسی و اجتماعی آن حزب

پان ايرانيست است.پان ايرانيسم كه برخواسته و همزاد ناسيوناليسم آگاه است ، نه نژادپرستی است و نه

خاك پرستی .بلكه ضرورت تاريخ و فرهنگ ايران زمين و ملت سرفراز ايران است. معتقد به وحدت تمامی اقوام

و تيره های ايرانی است در هر كجای جهان هستی كه بزيند . و اين پيوند و وحدت ناگسستنی است ميان

تمامی نسل های سلسله ناگسستنی ملت ايران زمين در قلمرو نفوذ فرهنگ ايرانی و جهان فرهنگ پارسی.

اصل بر اين است كه لغات حمل بر معانی باشند. بدين لحاظ به سبب درك بهتر و شناختی درست از اين نهضت

ملت گرای ايرانی ، نخست به تعريف برخی اصطلاحات مهم و كاربردی از ديدگاه ناسيوناليسم آگاه ايرانی و نيز

نهضت پان ايرانيست می پردازيم و درنوشتارهای آينده به بيان اصول و آموزه های اين انديشه و نهضت عظيم

ملت گرا خواهيم پرداخت.و اما هدف ناسيوناليسم آگاه ايجاد ايرانی بزرگ ، آباد ،سرافراز ، نيرومند و متحد -

است با ايجاد و اعمال حق حاكميت ملی و از راه دموكراسی.

۱- خانواده: ناسيوناليسم آگاه خانواده را واحد اصيل و برتر اجتماع می شناسد و آنرا به عنوان واحد برتر و نهاد

اجتماعی ممتاز تعريف می كند.خانواده به عنوان بستر زايش و پرورش نسل ها و باروری استعدادها وارث و

منتقل كننده هستی فرهنگی و هويت ملی و مهد پرورش زنان و مردان آزاده و انسان دوست و با فرهنگ و

عامل مهم ايجاد شخصيت مستقل و انديشمند و توسعه يافته است.

۲-ملت : ناسيوناليسم آگاه ﴿ پان ايرانيسم ﴾ ملت را اينگونه تعريف می كند:

﴿ ملت مقوله ای اجتماعی و تاريخی است و عبارتست از سلسله ناگسستنی از پيوند نسل ها و به ديگر -

عبارت ملت مجموعه ای از سلسله نسل های گذشته ، حال و آينده است كه در يك سرزمين نيا خاكی زندگی

می كنند.﴾

۳- مردم : نسل حاضر از سلسله ناگسستنی نسل هاست.مردم حلقه ای گذرا از موجوديت ملت است كه در

در مقطع كنونی هستند و شناخته می شوند.

در تعاريف ملت و مردم از ديد ناسيوناليسم آگاه ايرانی مردم نسل كنونی هستند كه در مقطع زمانی اكنون

می زيند و سلسله ناگسستنی از پيوند مردم را كه از گذشته تا حال و آينده ايجاد می شود را ملت گويند.

۴- آرمان خواهی : مجموعه اهداف و آمالی كه بر اساس يك نهضت فكری دنبال می شود. مثلا استقرار

حاكميت ملی از اهداف ناسيوناليسم و لذا آرمان محسوب می شود.آرمان خواهی موجب سه صفت ارزشمند

در ملت و مردم می شود: الف: درك مسئوليت . ب: انظباط. ج: ايثار .

۵- زندگی : تبلور زيست است در شكل آرمان خواهی. به ديگر عبارت آرمان خواهی حد فصل مابين زيست و

زندگی است. زيست و زنده بودن مشترك تمام موجودات و جانداران و زندگی ويژه انسان آرمان خواه است.

﴿ زندگی زنده بودن نيست ؛ زنده بودن زندگی می خواهد ﴾.

۶- حاكميت ملی : تبلور اراده ملت در تعيين و سمت دادن به سرنوشت خويش و گند زدايی جامعه از اراده -

عناصر خودكامه را گويند. اين حاكميت تاريخی و جغرافيايی و اجتماعی به مثابه حقی تجزيه ناپذير است.

۷- ميهن : زادگاه و خاستگاه شكل گيری و رشد تاريخ يك ملت است.

۸- كشور: يك تاسيس سياسی است كه با مرز های بين المللی و سياسی تعيين می شود.

﴿ پايان بخش نخست ﴾

آزادی

poorezagros — Wed, 25 Apr 2007 23:48:18 GMT

خدايا كی دگر.......

در اين شبها كه تاريكی چو هول گور سنگين است

ندارد هيچكس حق سخن گفتن

مگر با گريه يا نجوا

كه زندانی از اين حال و هوا ديوانه خواهد شد

و چندين بند و در هر بند چندين دخمه تنها

ودر هر دخمه يك بندی

كه شبهايش بلند و ساكت و آرام و غمگين است

و می پرسد خدايا كی مگر اين دخمه ها

ويرانه خواهد شد

و نظمی نو بر اين ويرانه ها بنياد می گردد.

نمی داند چه می زايد زمان در پشت اين ديوار بی فرياد

نمی داند حوادث يا خبرها را

كه ممنوع است بر زندانيان هرگونه آگاهی

و حتی آگهی از سرنوشت خويش

و آن را چشم می بندند در ديدار با مستنطق

و استنطاق و استنطاق و استنطاق

و فحش و سيلی و شلاق.

خدا يا كی دگر اين شوربخت آزاد می گردد؟

خدا يا كی دگر اين ناله ها فرياد می گردد؟

خدايا كی بشر آزاد از اين بيداد می گردد؟ ﴿فرزين﴾

نوروز پیروز

poorezagros — Tue, 20 Mar 2007 00:14:18 GMT

پاینده ایران

نوروزیادگار پرارج نیاکان،شراره فروزان فرهنگ ایرانزمین،

یاد گاری ز روزگاران یگانگی و سرفرازی ملت ایران زمین ،

بر همه ایرانیان در گستره فرهنگ ایرانزمین پر سرور باد.

ای خدای که ازبرترین برتریها به برترین برتری،برتری!به تونمازآوریم،به تونیاز آوریم.

تاهرآنکس که سالهابراو بگذشته و اینک در آستان سالی نو به پیشگاه پرشکوه

تو برخاسته،به بزرگی خود ،به آن شگرف نیروی خود،راهبر شوی.

خدا با ما باش ، تو همه چیزی. باش که چیزی باشیم.

تا ایران باشد. تا ایران باشد. تا ایران باشد.

ایران که جایگاه شناسایی توست.ایران که جای فرهنگ هاست.ایران که جای مرد

هاست. پاینده ایران

(نیایش نوروز-آژیر)

فرزند ایران(1) - دکتر محمد رضا عاملی تهرانی (آژیر).

poorezagros — Mon, 19 Mar 2007 22:35:18 GMT

محمدرضا عاملی تهرانی(آژیر)

دکتر محمدرضا عاملی آژیر و پندار

دکتر محمدرضا عاملی تهرانی(آژیر)،در دهم دیماه ۱۳۰۶ خورشیدی در دامان دودمانی آشنا

با دانش و بینش ،پایبند به اصول ملی و مذهبی و تربیتهای اصیل ایرانی در تهران دیده به جهان گشود.

نخستین دوران دانش اندوزیرا در دبستان امیرمعزی ،دوره دبیرستان را در دبیرستانهای ایرانشهر وسپس

دارالفنون و دوران دانشجویی خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران به پایان رساند.دوره دانش پژو

هی را تا سپری کردن تخصص بیهوشی ادامه داد و از سال ۱۳۴۴ به عضویت هیأت علمی و آموزشی

دانشگاه تهران برگزیده شد.ایشان گذشته از تحصیلات معمول و کلاسیک ، در رشته های فلسفه، هنر

ریاضیات،علوم اجتمایی و فرهنگ و ادبیات ایران نیز مطالعات و بررسیهای عمیقی نمود.دکتر عاملی در

پگاه روز هجدهم اردیبهشت ۱۳۵۸ به جاودانی سرا و هستی جاوید پیوست.

آژیر دکتر عاملی

آژیر از زمان نوجوانی،آن هنگام که در سال چهارم دبستان امیرمعزی،دوره نوآموزی را میگذرانید

در کنار دوست هم اندیش و برادر خود محسن پزشکپور (رهبر پان ایرانیست)قرار داشت.این همگامی

و همفکری و همراهی در مبارزات ملی فزون از سی سال تا پایان عمر آژیر ادامه داشت.کتابها،طرح ها

رساله ها،شعرها و یادداشت هایش از چندین سطر میگذرد و فزونی میابد.از جمله آثار ایشان میتوان

"ناسیونالیسم چون یک علم"،"آهنگهای خون" و "طرح نو" را نام برد.کردار آژیر بیان کننده گفتارش بود.

راستی،مردم گرایی،یکتایی در خداشناسی،بی همتایی در ایرانشناسی و یک جهان پاکبازی وفنای

در آرمان از ویژگیهای بارز این رادمرد و فرزند آزاده ایران بود.همواره نگرانی آژیر متوجه ایرانیانی بود که

هیأت های فاسد حاکمه از شکوفایی آنان جلوگیری می کردند.چنانکه در کتاب "طرح نو" درباره آموزش

و پرورش ملی ،زیر عنوان "تحصیلات در همه مراحل و هر نوع مدرسه باید مجانی باشد" که در سال

۱۳۴۴ انتشار یافت با ایمان راسخ چنین نوشت:

"ظالمانه ترین شرایطی که می تواند در جهان امروز راه را بر استعدادهای عالی سد کند،آن است که با یک

سیستم فرهنگی متکی به پول راه را تنها بر آنان که پول دارند بگشاییم و یکسره بر کودکان و جوانانی که -

در خانواده های محروم رشد کرده اند،فروبندیم.فرد با استعداد نباید وقت و نیرویش به مبارزه برای رفع موانع

صرف گردد،بلکه باید در زمانی هر چه کوتاهتر دوران پرورشش به پایان رسد و در زمانی هر چه طولانی تر

جامعه را از برکت استعدادخود بهرمند سازد . بر اساس این استدلال کلی ما با هرگونه تصمیم از جانب -

مقامات فرهنگی که مستلزم پرداخت وجهی از جانب دانش آموزودانشجو باشد به شدت مخالفیم و اینگونه

تصمیمات را برابر محروم کردن افراد با استعداد از حق مسلم خودومحروم کردن ملت از حق بهرهمند گشتن

از استعدادها و توانایی های خویش می شناسیم."

یادش شاد و روانش پر آرامش که به یاد اوییم و با پایمردی به راه نهضتی که او از کوشندگان نخستین

بود،چون کوه استوار. (پاینده ایران)

جشن نوروز

poorezagros — Fri, 16 Mar 2007 00:58:18 GMT

جشن نوروز

نوروز ،يادگار پر ارج نياكان ما ايرانيان و شراره فروزان فرهنگ ايرانزمين ،جشني

به درازاي تاريخ تمدن بشري و ايراني ترين جشن ايرانيان است.نوروز جشن نوشدن

زندگي و رستاخيز طبيعت از هزاران سال پيش تاكنون جشن ملي ايرانيان است. از

تمام آنچه تا به امروز پيرامون نوروز ،حاصل مطالعات و پژوهشهاي بسيار عاشقان-

ايران و فرهنگ كهن و ديرين آن بدست آمده بر منشأ پيشدادي نوروز اشارت و تأكيد

دارند.نوروز جشني است كه ديرينگي آن به دوره پادشاهان پيشدادي به ويژه شاه

جمشيد باز مي گردد.زمان آغاز اين آيين ملي و باستاني ،روز نو از نخستين ماه -

سال يعني فروردين است و هرمزد نام داردكه نام پاك اهورامزدا است.بنابراين نوروز

نخستين روز سال در تقويم ايراني است يعني يكم فروردين ماه ويا روز اورمزد از ماه

فروردين.

نوروز جشني است كه يك جشن كوچكتر (چهارشنبه سوري) به پيشواز آن مي

آيد و جشن (سيزده به در ) به بدرقه آن . نماد نوروز انداختن (سفره هفت سين)

است.خانه تكاني،سبزه كاشتن،عيد ديدني(ديد و بازديد نوروزي)،مسافرت نوروزي،

پوشيدن لباس نو،عيدي(هديه نوروزي) از آيين هاي جشن نوروز هستند.

اين جشن در محدوده جغرافيايي فرهنگ رخشاي ايراني و در كشورهاي ايران،

افغانستان،تاجيكستان،تركمنستان،ازبكستان،قرقيزستان،قزاقستان،پاكستان،

بخش هاي كرد نشين كشورهاي عراق،تركيه،سوريه و نيز در زنگبار (تانزانيا) با

فر و شكوه برگذار مي شود.

نوروز در گذشته داراي آداب چندي بوده كه برخي تا به امروز باقي مانده و پاره -

اي در دگرگشت هاي زمانه از بين رفته و يا كم رنگ شده اند.از رسم هاي به جا -

مانده يكي راه افتادن (حاجي فيروز‌) و ديگري نوروزي خواني است.

نوروزي خواني: تا چند دهه پيش در گيلان و مازندران و آذربايجان از حدود يكماه پيش

از فرا رسيدن نوروز، كساني در روستاهها راه مي افتادند و اشعاري

درباره نوروز مي خواندند.

حاجي فيروز: افرادي با سياه كردن چهره و پوشيدن لباس سرخ موجبات نشاط و

شادي صاحبان خود و نيز ديگران را فراهم مي كنند.صاحبان آنها به

خاطرشگون اسامي چون:مبارك، سعادت،شربت،بشير،زمرد،الماس

ياقوت و اسامي از اين قبيل براي حاجي فيروزها انتخاب مي كردند.

نوروز از روزگاران كهن پرشكوه ترين جشن بهاري در جهان بوده است.نوروز جشن

شروع فروردين يا (فرودگان) است.اين جشن از هجوم و حمله يونانيان،اعراب،تركها

و مغولها جان به در برده و همواره مهم ترين جشن فرهنگي و ملي ايرانيان است.

دریافتی نو !

poorezagros — Thu, 15 Mar 2007 21:39:18 GMT

موری بر تنه درختی لانه داشت،آوندی از آن درخت چون جویباری از کنار آن لانه می گذشت و

همواره بر مور زمزمه می کرد.روزی آن مور به پی جویی برخواست.با سنگینی خود روی به پایین

نهاد و همراه آوند برفت تا به ریشه های درخت رسید و با آن ریشه ها ژرفای زمین را کاوید و با

دانشی بسیار به لانه باز آمد. او دیگر می دانست که آوندها آنهمه آب و خوراک را چگونه از دل خاک

بر می گیرند.

مور دانشمند روزی شاهین تیز بینی را از دانش خود با خبر ساخت. شاهین گفت:"راست است

چنین می آورند، اما می دانی به کجا می برند؟ و می دانی که اگر برای آن بردن نبود هرگز

نمی آوردند ؟ "

چهارشنبه سوری

poorezagros — Sun, 04 Mar 2007 22:38:18 GMT

چهارشنبه سوری

شب آخرین چهارشنبه سال،نزدیک غروب آفتاب سه شنبه ،این جشن و آیین کهن ایرانی در

سراسر ایران زمین برگذار می شود.

آتشی افروخته می شود و اهل خانه از مرد و زن ،پیر و جوان،از روی آتش می پرند و با گفتن:

"زردی من از تو،سرخی تو از من"-بیماریها و گرفتاریها و بدی های سال گذشته را به آتش میسپارند،

تا سال نو را با شادی و خرمی و آسودگی آغاز کنند.و اینگونه ایرانیان به پیشباز نوروز می روند.

ایرانیان با برپایی این جشن کهن بهاری دفع شر و بلا کرده و برآورده شدن آرزوهایشان را طلب

می کنند.آتش افروزی با بوته ،کوزه شکنی،قاشق زنی و.... از آیین های این جشن و سرور ملی

می باشد.

همه با هم ،یکدل و متحد ،برغم خواست انیران چهارشنبه سوری امسال را با شکوه تر برگذار می کنیم.

پاینده ایران.

* مرکز تجمع هواداران چهارشنبه سوری.اینجا:(چهارشنبه سوری).

* مراکز تجعمات چهارشنبه سوری.(بیایید برویم).

پرچم ایران زمین

poorezagros — Fri, 02 Mar 2007 15:25:18 GMT

درفش شکوهمند کاویانی درفش ۳رنگ شیروخورشید

چــوآن پــوسـت بــرنـیـزه بر دید گی به نیکـــی یکی اختر افکند پی

بــیـاراســت آن را بــه دیـبـــای روم ز گوهـر بر و پیکر و زرش بوم

بــزد بــر ســر خویـش چون گرد ماه یکی فـــال فّرخ پی افکند شاه

فروهشت از او زرد و سرخ و بنفش همی خواندنش کاویانی درفش

وز آن پس هر آن کس که بگرفت گاه بشــاهــی بسر بر نهادی کلاه

وز آن بــی بـهــا چـــرم آهــنــگــران بر آویختی نــو بــه نـو گوهـران

ز دیــبـــای پـــرمــــایـــه و پــرنـیــان بر آن گونه گشت اخــتر کاویان

کــه انــدر شـب تـیـره خورشید بـود جــهان را از او دل پرامید بود