RSS  

چــوآن پــوسـت بــرنـیـزه بر دید گی              به نیکـــی یکی اختر افکند پی

بــیـاراســت آن را بــه دیـبـــای روم                ز  گوهـر بر و پیکر و زرش بوم

بــزد بــر ســر خویـش چون گرد ماه               یکی فـــال فّرخ پی افکند شاه

فروهشت از او زرد و سرخ و بنفش               همی خواندنش کاویانی درفش

وز آن پس هر آن کس که بگرفت گاه             بشــاهــی بسر بر نهادی کلاه

وز آن بــی بـهــا چـــرم آهــنــگــران               بر آویختی نــو بــه نـو  گوهـران

ز دیــبـــای پـــرمــــایـــه و پــرنـیــان               بر آن گونه گشت اخــتر کاویان

کــه انــدر شـب تـیـره خورشید بـود              جــهان را  از  او دل پرامید  بود