RSS  

  نوروزیادگار پرارج نیاکان،شراره فروزان فرهنگ ایرانزمین،

  یاد گاری ز روزگاران یگانگی و سرفرازی ملت ایران زمین ،

  بر همه ایرانیان در گستره فرهنگ ایرانزمین پر سرور باد.

ای خدای که ازبرترین برتریها به برترین برتری،برتری!به تونمازآوریم،به تونیاز آوریم. 

تاهرآنکس که سالهابراو بگذشته و اینک در آستان سالی نو به پیشگاه پرشکوه

تو برخاسته،به بزرگی خود ،به آن شگرف نیروی خود،راهبر شوی.

خدا با ما باش ، تو همه چیزی. باش که چیزی باشیم.

تا ایران باشد.          تا ایران باشد.          تا ایران باشد.

ایران که جایگاه شناسایی توست.ایران که جای فرهنگ هاست.ایران که جای مرد

هاست.                                                         پاینده ایران

  (نیایش نوروز-آژیر)                

           نوروز ،يادگار پر ارج نياكان ما ايرانيان و شراره فروزان فرهنگ ايرانزمين ،جشني

به درازاي تاريخ تمدن بشري و ايراني ترين جشن ايرانيان است.نوروز جشن نوشدن

زندگي و رستاخيز طبيعت از هزاران سال پيش تاكنون جشن ملي ايرانيان است. از

تمام آنچه تا به امروز پيرامون نوروز ،حاصل مطالعات و پژوهشهاي بسيار عاشقان-

ايران و فرهنگ كهن و ديرين آن بدست آمده بر منشأ پيشدادي نوروز اشارت و تأكيد

دارند.نوروز جشني است كه ديرينگي آن به دوره پادشاهان پيشدادي به ويژه شاه

جمشيد باز مي گردد.زمان آغاز اين آيين ملي و باستاني ،روز نو از نخستين ماه -

سال يعني فروردين است و هرمزد نام داردكه نام پاك اهورامزدا است.بنابراين نوروز

نخستين روز سال در تقويم ايراني است يعني يكم فروردين ماه ويا روز اورمزد از ماه

فروردين.

     نوروز جشني است كه يك جشن كوچكتر (چهارشنبه سوري) به پيشواز آن مي

آيد و جشن (سيزده به در ) به بدرقه آن . نماد نوروز  انداختن  (سفره  هفت سين)

است.خانه تكاني،سبزه كاشتن،عيد ديدني(ديد و بازديد نوروزي)،مسافرت نوروزي،

پوشيدن لباس نو،عيدي(هديه نوروزي) از آيين هاي جشن نوروز هستند.

اين جشن در محدوده جغرافيايي فرهنگ رخشاي ايراني و در كشورهاي ايران،

افغانستان،تاجيكستان،تركمنستان،ازبكستان،قرقيزستان،قزاقستان،پاكستان،

بخش هاي كرد نشين كشورهاي عراق،تركيه،سوريه و نيز در زنگبار (تانزانيا) با

فر و شكوه برگذار مي شود.

     نوروز در گذشته داراي آداب چندي بوده كه برخي تا به امروز باقي مانده و پاره -

اي در دگرگشت هاي زمانه از بين رفته و يا كم رنگ شده اند.از رسم هاي به جا -

مانده يكي راه افتادن (حاجي فيروز‌) و ديگري نوروزي خواني است.

نوروزي خواني: تا چند دهه پيش در گيلان و مازندران و آذربايجان از حدود يكماه پيش

                   از فرا رسيدن نوروز، كساني در روستاهها راه مي افتادند و اشعاري 

                   درباره نوروز مي خواندند.

 حاجي فيروز:     افرادي با سياه كردن چهره و پوشيدن لباس سرخ موجبات نشاط و

                   شادي صاحبان خود و نيز ديگران را فراهم مي كنند.صاحبان آنها  به

                   خاطرشگون اسامي چون:مبارك، سعادت،شربت،بشير،زمرد،الماس

                   ياقوت و اسامي از اين قبيل براي حاجي فيروزها انتخاب مي كردند.

نوروز از روزگاران كهن پرشكوه ترين جشن بهاري در جهان بوده است.نوروز جشن

شروع فروردين يا (فرودگان) است.اين جشن از هجوم و حمله يونانيان،اعراب،تركها

و مغولها جان به در برده و همواره مهم ترين جشن فرهنگي و ملي ايرانيان است.

     شب آخرین چهارشنبه سال،نزدیک غروب آفتاب سه شنبه ،این جشن و آیین کهن ایرانی در                               

    سراسر ایران زمین برگذار می شود.

    آتشی افروخته می شود و اهل خانه از مرد و زن ،پیر و جوان،از روی آتش می پرند و با گفتن:

   "زردی من از تو،سرخی تو از من"-بیماریها و گرفتاریها و بدی های سال گذشته را به آتش میسپارند،

   تا سال نو را با شادی و خرمی و آسودگی آغاز کنند.و اینگونه ایرانیان به پیشباز نوروز می روند.

   ایرانیان با برپایی این جشن کهن بهاری دفع شر و بلا کرده و برآورده شدن آرزوهایشان را طلب

   می کنند.آتش افروزی با بوته ،کوزه شکنی،قاشق زنی و.... از آیین های این جشن و سرور ملی

   می باشد. 

      همه با هم ،یکدل و متحد ،برغم خواست انیران چهارشنبه سوری امسال را با شکوه تر برگذار می کنیم.                

                                                       پاینده ایران.

    * مرکز تجمع هواداران چهارشنبه سوری.اینجا:(چهارشنبه سوری).

   * مراکز تجعمات چهارشنبه سوری.(بیایید برویم).